Angielski    Arabski    Chiński    Francuski    Hiszpański    Indyjski    Japoński    Niemiecki    Polski    Portugalski    Rosyjski    Ukraiński    Włoski
Czasopisma naukowe  ●  Monografie, raporty, podręczniki akademickie  ●  Instytucje naukowe, stowarzyszenia  ●  Bazy danych



Pedagodzy

ACHTENHAGEN Frank, prof. dr hab., urodzony w 1939 r. w Berlinie. Profesor zwyczajny Institute of Business and Economic Education magement Training na Uniwersytecie Georga Augusta w Göttingen. Jego zainteresowa-nia naukowe obejmują: politykę kształcenia i jej problemy; historię kształcenia zawodowego; porównywanie róż-nych systemów kształcenia i doskonalenia zawodowego; metody badawcze, szkolenie z zakresu zarządzania w szkołach i przedsiębiorstwach; kształcenie ustawiczne; rozwijanie środowiska wirtualnego oraz opracowywanie narzędzi multimedialnych. Jest redaktorem naczelnym „Unterrichtswissenschaft”. Pracuje w charakterze doradcy przy redagowaniu „LlinE” – Edukacja ustawiczna w Europie (obecnie), Teaching and Teacher Education (do roku 1993); Studies in Educational Evaluation (do roku 1995).

BASEDOW Jan Bernard, (1724–1790) niemiecki działacz społeczny i pedagog, założyciel ruchu filantropistów, tj. przyjaciół ludzi. Krytyka szkoły scholastycznej, w 1774 r. otwarcie w Dessau filantropium szkoły przygotowu-jącej jednocześnie nauczycieli. Nacisk na rozwój i wychowanie fizyczne, urozmaicenie nauki, zabawę, pobyt na świeżym powietrzu, wycieczki. Początek ruchu zakładania podobnych szkół w Niemczech. Publikacje: Prakti-sche Philosophie für alle Stände (1758); Vorstellongen der Menschanfreude (1768); Methodenbuch für Vater und Mutter, der Familien und Völkern (1770) i czterotomowy Elementarwerk (1774).

BÜCHTER Karin, ur. 1962 r., absolwentka socjologii i pedagogiki, prof. dr filozofii, współzałożycielka pracowni badań historycznych edukacji zawodowej i dalszej na Uniwersytecie w Hamburgu (AHBW), redaktor czasopisma „Pedagogika Pracy i Pedagogika Gospodarcza – online” (www.bwpat.de), kierownik Katedry Pedagogiki Zawodu i Zakładu Pracy na Uniwersytecie Helmuta Schmidta w Hamburgu. Specjalizacja: edukacja zawodowa, regionalne zarządzanie edukacją zawodową, kształcenie w zakładzie pracy i badanie kwalifikacji http://www.hsu-hh.de/zimmer/index_zosWGVrPShpBb1AD.html

DEIßINGER Thomas, ur. 1958 r.; prof., dr filozofii, od 1998 r. kierownik Katedry Pedagogiki Gospodarczej na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu w Konstancji, członek zarządu Sekcji Pedagogiki Gospodarczej i Pedagogiki Pracy Niemieckiego Towarzystwa Nauki o Wychowaniu (DGfE).

FRANCKE August Herman, (1863–1727), pietysta niemiecki, pedagog, założyciel instytucji wychowawczych dla różnych stanów. Propagator dydaktycznych idei Komeńskiego. Główne dzieło: Kurzer und einfältiger Unterricht, wie die Kinder zur wahren Gottseligkaeit und christlichen. Klugheit anzuführen sind (1713). Może być uważany za jednego z najwcześniejszych pedagogów pracy.

GREGER Norbert F.B. dr, ur. 10.04.1929 r. w Kartuzach. Z ramienia Instytutu Spraw Międzynarodowych Nie-mieckiego Związku Uniwersytetów Powszechnych odpowiedzialny był za współpracę między andragogami RFN i Polski. W latach 1991–1997 dyrektor Przedstawicielstwa Niemieckiego Związku Uniwersytetów Powszechnych w Polsce. Publikacje: (red.) Uniwersytety powszechne (ludowe) w Republice Federalnej Niemiec (Toruń 1994); Greger N., Półturzycki J., Wesołowska E.A. (red.), Szkoły wyższe a edukacja dorosłych (Toruń 1995).

HEUSINGER I.H.G. (1766–1837), docent filozofii i pedagogiki w Jenie, nauczyciel w Eisenach i Dreźnie, filantropista. Wydał Über die Benetzung des bei Kinders so thätigen treibes beschäftigt zu sein (1797) i Familie Wertheim (pięć to-mów, 1798–1809). Funkcja wychowawcza pracy ręcznej jest według niego ośrodkiem prawidłowego procesu wycho-wawczego, którego celem jest należyte ukształtowanie charakteru dziecka. Jeden z pierwszych pedagogów pracy.

MANNING Sabine Dr: obroniła pracę habilitacyjną z dziedziny edukacji porównawczej na Politechnice Drezdeńskiej (1988 -1993) gdzie w latach 1995-1996 prowadziła wykłady na wydziale oświaty. Była pra-cownikiem Instytutu Szkolnictwa Wyższego oraz Instytutu Kształcenia zawodowego w Berlinie. W 1991r. założyła forum badawcze Research Forum Education and Society, Berlin (WIFO). W latach 1999-2000 peł-niła funkcję międzynarodowego eksperta w instytucie badań edukacyjnych uniwersytetu Jyväskylä w Fin-landii. Przez wiele lat uczestniczyła w inicjatywach badawczo-edukacyjnych wspieranych przez CEDEFOP w zakresie projektowania narzędzi informacyjnych i komunikacyjnych w obszarze europejskiej edukacji zawodowej, badań i szkoleń.

MÜNK Dieter, prof. w Instytucie Pedagogiki Ogólnej i Pedagogiki Pracy Uniwersytetu Technicznego w Darmstadt; członek zarządu Sekcji Pedagogiki Gospodarczej i Pedagogiki Pracy Niemieckiego Towarzystwa Nauki o Wychowaniu (DGfE) w latach 2006–2009; specjalizuje się w: badaniach porównawczych pedagogiki pracy oraz kształceniu zawodowym grup defaworyzowanych; współautor skryptów do kształcenia na odległość w Uniwersytecie Hagen i Uniwersytecie Technicznym w Kaiserslautern.

PÜTZ Helmut, prof. dr, ur. 1940, ekspert w dziedzinie edukacji, od 1998 roku jest prezydentem Federalnego Instytu-tu Kształcenia Zawodowego w Berlinie. Od roku 1987 był zastępcą prezydenta Instytutu oraz kierownikiem Ośrodka Badań w tymże Instytucie. Od roku 1969 pracował w Bundestagu jako sekretarz ds. polityki kształcenia, kształcenia zawodowego, polityki ds. nauki i badań. W 1983 roku objął kierownictwo w referacie ds. kształcenia zawodowego w Ministerstwie Edukacji i Badań. Od kilku lat prowadzi również wykłady i ćwiczenia w zakresie kształcenia formalnego i doskonalenia na Uniwersytecie w Bremie, gdzie w roku 1999 przyznano mu tytuł profeso-ra honorowego.

ROLF Arnold, ur. 1952 r., absolwent pedagogiki o specjalnościach edukacja dorosłych i pedagogika zawodu, prof. dr filozofii, od 1990 r. kierownik Centrum Edukacji na Odległość i Akademickiej Edukacji Dorosłych na Uniwersytecie Technicznym w Kaiserslautern. Specjalizuje się w: edukacji dorosłych, szkolnej edukacji zawodo-wej, zakładowym kształceniu i dokształcaniu, interkulturowej pedagogice zawodu, emocjonalnym uczeniu się; au-tor licznych publikacji, Betriebliche Weiterbildung, 2. Aufl., Schneider Verlag Hohengehren: Baltmannsweiler 1995; Betriebspädagogik, 2. Aufl., E. Schmidt Verlag: Berlin 1997; http://www.sowi.uni-kl.de/wcms/arnold.html

SAMLOWSKI Michael, dr – ur. 24.08.1943 r. w Wiedniu. Studia zakończył w 1971 egzaminem państwowym w Hamburgu. Następnie podjął studia w dziedzinie pedagogiki porównawczej, ze szczególnym uwzględnieniem edukacji dorosłych (1971–1975). Od 1998 r. pełni funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Współpracy Międzynaro-dowej Niemieckiego Związku Uniwersytetów Ludowych. Od 1999 r. dr Michael Samlowski jest wiceprzewodni-czącym Europejskiego Stowarzyszenia Edukacji Dorosłych (EAEA).

SCHELTEN Andreas, prof. dr hab. – (ur. 1948) to jeden z czołowych współczesnych niemieckich pedagogów pracy. Jego obszar zainteresowań obejmuje głównie teorię i badania kształcenia zawodowego (w tym badania pro-cesów dydaktycznych). Od 1987 roku na stałe związany jest z uczelnią w Monachium, kieruje katedrą Pedagogiki Wydziału Nauk Gospodarczych i Społecznych UTM. Jest uznanym ekspertem w zakresie egzaminów zawodo-wych w Niemczech. Profesor A. Schelten jest członkiem Stowarzyszenia Profesorów Uniwersyteckich Pedagogiki Pracy i Pedagogiki Gospodarczej. Od 2005 roku jest głównym redaktorem czasopisma Die berufsbildende Schule (tłum. Szkoła kształcąca zawodowo). Publikacje: Grundlagen der Arbeitspädagogik (Podstawy Pedagogiki Pracy) (Wyd. 4 uzupełnione, Stuttgart: Franz Steiner Verlag 2005).

SCHMIDT Hermann W., Profesor międzynarodowej sławy ekonomista i oświatowiec. W chwili obecnej pracuje jako konsultant międzynarodowy w dziedzinie rozwoju zasobów ludzkich oraz jako profesor na uniwersytecie w Duisburgu prowadząc wykłady na temat procesów planowania i ekonomiki kształcenia i doskonalenia zawodo-wego. W latach 1977–1997 Profesor Schmidt był prezydentem Federalnego Instytutu Kształcenia Zawodowego (BIBB). Na jego dorobek naukowy składa się ponad 140 artykułów i książek poruszających kwestie krajowych i międzynarodowych systemów kształcenia i doskonalenia zawodowego.

« góra strony