Angielski    Arabski    Chiński    Francuski    Hiszpański    Indyjski    Japoński    Niemiecki    Polski    Portugalski    Rosyjski    Ukraiński    Włoski
Czasopisma naukowe  ●  Monografie, raporty, podręczniki akademickie  ●   Instytucje naukowe, stowarzyszenia  ●  Bazy danych



Pedagodzy

Oriol Homs i Ferret urodzony w Barcelonie w 1949 roku, Dyrektor Generalny Fundacji Centrum Inicjatyw i Badań Europejskich w basenia Morza Śródziemnego (Fundación Centro de Iniciativas e Investigaciones Europeas en el Mediterráneo, CIREM) i prezes katalońskiej Fundacji na rzecz Działań Społecznych (Fundació Innovació per l’Acció Social) oraz firmy konsultingowej Impuls al Bienestar SL. Prowadzi zajęcia dydakyczne na wielu uniwersytetach i regularnie bierze aktywny udział w konferencjach naukowych. Jest uczestnikiem tematycznych seminariów i okrągłych stołów zajmujących się problematyką ksztalcenia zawodowego i kawlifikacji, wyrównywaniem szans, zatrudnieniem i rynkiem pracy, politką rozwoju regionalnego i społecznego, zarówno na arenie narodowej jak i międzynarodowej. Wspólpracuje z CEDEFOP (Europejskie Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego) i z ETF (Europejska Fundacja Kształcenia) oraz bierze aktywny udział w wielu programach realizowanych przez Komisję Europejską, co czyni go jednym z najbardziej uznanych specjalistów z zakresu kształcenia zawodowego i zatrudnienia. Jest członkiem Rady Rektorskiej Centrum Badań Opinii (Centro de Estudios de Opinión, CEO), które jest częścią Katalońskiego Instytutu Statystycznego (Instituto de Estadística de Cataluña). Jest koordynatorem wielu projektów badawczych z zakresu zagadnień dot. rynku pracy, kształcenia zawodowego i polityki społecznej oraz autorem szeregu artykułów i publikacji naukowych, m.in. projektu badawczego dla Fundacji La Caixa: Kształcenie zawodowe w Hiszpanii. W kierunku społeczeństwa opartego na wiedzy (2009). Był prezesem Katalońskiego Stowarzyszenia Socjologicznego (Asociación Catalana de Sociología) należącego do Katalońskeigo Instytutu Badawczego (Instituto de Estudios Catalanes), obecnie jest dyrektorem Czasopisma Herramientas (tł. Narzędzia) poruszającego tematy kształcenia zawodowego i zatrudnienia. Adres internetowy: http://www.cirem.org/es/team/12

Jordi Planas Coll ukończył studia magisterskie w zakresie ekonomii i uzyskał stopień doktora nauk społecznych w zakresie socjologii. Od 1978 roku prowadzi zajęcia dydaktyczne z  ekonomii i socjologii edukacji na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie (Universidad Autónoma de Barcelona), koordynuje również studia doktoranckie w zakresie socjologii. Od 1987 kieruje zespołem badawczym GRET (Grupo de Investigación sobre Educación y Trabajo), który prowadzi prace badawcze w zakresie edukacji i zatrudnienia. W czasie swojej kariery brał udział w wielu projektach krajowych i międzynarodowych i zajmował różne stanowiska w strukturach międzynarodowych, m.in.: Sekretarz w Europen Network on Transition in Youth (tłum. Europejska Sieć Badań Młodzieży) należąca do Europejskiej Fundacji Nauki; Urzędnik europejski w CEDEFOP  (Europejskie Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego); Dyrektor projektu badawczego na Uniwersytecie w Tuluzie;Profesor wizytujący na uniwersytetach w Rzymie, Parmie i Guadalajara (Meksyk)
Obecnie realizuje projekty badawcze we współpracy z następującymi uniwersytetami i ośrodkami naukowymi: Uniwersytet w Guadalajara (Meksyk), CINVESTAV (Meksyk), ITESO (Meksyk), Uniwersytet w Tuluzie, Uniwersytet w Oxfordzie, CNAM (Francja), Centrum Zaawansowanych Studiów Społecznych w Wiedniu (Centro de Estudios Sociales Avanzados de Centro de Estudios Sociales Avanzados de Viena), Uniwersytet w Parmie, CEDEFOP (Europejskie Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego), OECD (Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju). Jego dorobek naukowy potwierdza szereg publikacji obejmujących zarówno artykuły w czasopismach fachowych jak i opracowania monograficzne. Adres internetowy: http://www.congresoretosyexpectativas.udg.mx/Congreso%206/Conferencias%20Magistrales/Mesa1/cvjordiplanas.pdf 

José-Ginés Mora Ruiz urodzony w 1946 roku, w 1971 roku ukończył studia magisterskie w zakresie fizyki na Uniwersytecie w Walencji, w 1987 roku na tym samym uniwersytecie uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych i zarządzania. Obecnie jest profesorem wizytującym na Uniwersytecie Londyńskim, gdzie prowadzi zajęcia dydaktyczne w Instytucie Edukacji. W trakcie swojej kariery naukowej wykładał i prowadził badania m.in. na Politechnice w Walencji, Uniwersytecie w Walencji, Uniwersytecie w Alicante, Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie, Politechnice Mediolańskiej, Uniwersytecie w Buenos Aires, Uniwersytecie Stanford, Uniwersytecie w Amsterdamie i wielu innych. Wykłada m.in. statystkę ekonomiczną i ekonomię kształcenia zawodowego. Jest promotorem licznych prac doktorskich. Jest również dyrektorem oraz liderem wielu projektów badawczych, głównym przedmiotem jego badań jest analiza stanu szkolnictwa wyższego, w tym ocena jakości kształcenia, zarządzanie instytucjami i rynek pracy absolwentów wyższych uczelni. Pracował jako konsultant i doradca w wielu krajach Europy i obu Ameryk, był współpracownikiem licznych agencji i instytucji międzynarodowych takich jak Bank Światowy, OECD (Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju) i Komisja Europejska. Jego dorobek naukowy potwierdza blisko 220 publikacji obejmujących zarówno pozycje książkowe jak i artykuły w czasopismach fachowych. Wyniki swoich badań przedstawiał ponad 300 razy w 37 krajach na całym świecie. Jednym z obszarów jego zainteresowań naukowych jest kształcenie ustawiczne, był dyrektorem projektu zrealizowanego w ramach programu badawczego Ministerstwa Edukacji pt. Rozwój kształcenia ustawicznego w Europie (Desarrollo del aprendizaje permanente en Europa) zrealizowanego w 2005 na Politechnice w Walencji oraz liderem hiszpańskiej grupy badawczej biorącej udział w europejskim projekcie TSER Lifelong Learning: The implications for the universities in the EU, realizowanego w ramach Czwartego Programu Ramowego, we współpracy z zespołami badawczymi z 6 innych krajów członkowskich (1998-2000). Adres internetowy: http://www.upv.es/miw/infoweb/ceges/info/CV_Mora_en08.pdf

Carolina Fernández-Salinero Miguel  urodzona w 1965 roku w Madrycie. Uzyskała tytuł doktora filozofii i edukacji na Uniwersytecie Compultense w Madrycie. W 1995 roku napisała pracę doktorską pt. La formación empresarial en las pequeñas y medianas empresas (PYME): diagnóstico estructural y prospección de estratégias tecnológicas alternativas (tłum. Doskonalenie zawodowe w małych i średnich przedsiębiorstwach (MŚP): diagnoza struktur i poszukiwanie alternatywnych strategii technologicznych), która została uhonorowana nagrodą specjalną przyznawaną przez Ministerstwo Edukacji. Obecnie prowadzi zajęcia dydaktyczne w Zakładzie Teorii i Historii Edukacji na Uniwersytecie Compultense w Madrycie. Od 1993 roku głównymi obszarami jej badawczych zainteresowań są: wyrównanie szans w dostępie do kształcenia zawodowego i zatrudnienia, edukacja w Europie, kształcenie na odległość, a w szczególności pedagogika pracy. Jest autorką wielu publikacji naukowych, do których należą m.in.: La nueva pedagogía de la empresa (1993) (tłum. Nowa pedagogika a przedsiębiorstwo); Devenir histórico del currículum pedagógico de la formación profesional desde el siglo XIX al ordenamiento educativo actual (1996) (tłum. Historyczny rozwój programu nauczania w kształceniu zawodowym od XIX w do stanu obecnego); Vocational Training in Europe (1996) (tłum. Kształcenie zawodowe w Europie); Analysis of Educational Requirements of Firms in Spain (1999) (tłum. Analiza potrzeb szkoleniowych w firmach hiszpańskich); La formación laboral en la Europa comunitaria (2002) (tłum. Kształcenie zawodowe we Wspólnocie Europejskiej); Modalidades de formación en las organizaciones (2002) (tłum. Metody szkolenia w organizacjach). W 1993 roku była główna koordynatorką Curso de Adaptación Pedagógica CAP (Kurs Pedagogiczny) a od 2002 roku koordynuje program Prácticum de Pedagogía Laboral (praktyki w dziedzinie pedagogiki pracy). Obecnie jest członkiem interdyscyplinarnego zespołu badawczego, który zajmuje się analizą oceny kształcenia zawodowego w organizacjach Adres internetowy: http://www.oei.es/valores2/monografias/cfernandez.htm

Jaume Sarramona  Specjalista w zakresie metodologii badań, oceny, technologii edukacyjnych, kształcenia na odległość, kształcenia zawodowego i uczestnictwa w systemie edukacyjnym. Był prezesem Najwyższej Rady ds. Oceny Systemu Edukacji w Katalonii (Consejo Superior de Evaluación del Sistema Educativo de Cataluña) oraz Katalońskiej Rady Szkolnej (Consejo Escolar de Cataluña). Był również dyrektorem programów kształcenia zawodowego oraz doradcą ds. kształcenia zawodowego nauczycieli w wielku krajach Ameryki Łacińskiej. Aktywnie uczestniczył w licznych konferencjach i kongresach krajowych i międzynarodowych (w Europie i Ameryce Łacińskiej). Jest autorem 185 artykułów naukowych w czasopismach fachowych oraz autorem lub współautorem 86 publikacji książkowych, m.in. Tecnología didáctica (1997) (tłum. Technologia kształcenia), Estrategias de formación en la empresa (1997) (tłum. Strategie kształcenia zawodowego dla firm), Teoría de la educación (2000) (tłum. Teoria kształcenia) , La formación continua laboral (2002) (tłum. Kształcenie ustawiczne), Debate sobre la educación (2006) (tłum. Debata na temat edukacji).Jest emerytowanym profesorem Uniwersytetu Autonomicznego w Barcelonie (UAB), obecnie kieruje programem studiów doktoranckich na wydziale Pedagogiki Systematycznej i Społecznej UAB, które są realizowane w Chile i w Guadalajara w Meksyku. Jest członkiem Komitetu naukowego FREREF - Fundación Regional Europea de Investigación Educativa (tłum. Fundacja Regionów Europejskich na rzecz Badań nad Edukacją i Kształceniem Zawodowym), członkiem Comité de Acreditación en Investigación de la Agencia de la Calidad Universitaria de Cataluña (tlum. Komitet Akredytacyjny ds. badań należący do Katalońskiej Uniwersyteckiej Agencji Jakości) oraz członkiem zespołów redakcyjnych wielu czasopism fachowych o zasięgu krajowym i międzynarodowym. Adres internetowy: http://investigacion.ilce.edu.mx/autores.asp?autor=476

Jose Manuel Esteve Zarazaga (1951-2010) doktor Nauk Pedagogicznych na Uniwersytecie Complutense w Madrycie, gdzie ukończył z wyróżnieniem studia magisterskie, a następnie wykładał przez osiem lat. W 1980 roku Uniwersytet w Maladze, gdzie wykładał Pedagogikę Ogólną i Teorie Edukacji. Do 2010 był profesorem Teorii Wychowania na Wydziale Edukacji Uniwersytetu w Maladze. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozofii, dyrektor ICE (Instytut Nauk o Edukacji) i dziekana Wydziału Edukacji Uniwersytetu w Maladze. Był ekspertów Europejskiej Agencji ds. Edukacji (Eurydice) w pracach nad raportem: „Zawód Nauczyciela w Europie. Profil, wyzwania, kierunki zmian.” (Bruksela, 2000-2004). Jako konsultant do UNESCO udział w wielu międzynarodowych seminariów i pisania różnych raportów na temat kształcenia nauczycieli i edukacji we współczesnym społeczeństwie. Publikacje: La Tercera Revolución educativa. Barcelona, Paidós, 2003, 2004, 2008. (Trzecia rewolucja edukacyjna.; Lenguaje educativo y teorías pedagógicas. Madrid, Anaya, 1979. (Język edukacji i teorie pedagogiczne.) Un examen a la cultura escolar. Barcelona, Octaedro, 2001. (Egzamin z kultury edukacji); Camino de retorno, Barcelona, Octaedro, 2009. (Droga z powrotem).

« góra strony