Angielski    Arabski    Chiński    Francuski    Hiszpański    Indyjski    Japoński    Niemiecki    Polski    Portugalski    Rosyjski    Ukraiński    Włoski
Czasopisma naukowe  ●  Monografie, raporty, podręczniki akademickie  ●  Instytucje naukowe, stowarzyszenia  ●  Bazy danych



Pedagodzy

wersja angielska


BOYDELL Tom dr, przez ponad 20 lat był głównym wykładowcą na Uniwersytecie Sheffield Hallam, będąc jednocześnie odpowiedzialnym za ustalanie programów studiów podyplomowych z zakresu Zarządzania Zasobami Ludzkimi oraz Rozwoju Organizacji i Nauczania. Członek Rady Stowarzyszenia Nauczycieli Zarządzania (Association of Teachers of Management), a także autor i współautor ponad 30 publikacji naukowych na temat zarządza-nia oraz wielu podręczników i poradników na temat samodoskonalenia, włączając w to pracę na temat poprawy jakości kształcenia dla ILO.

Bloom Benjamin S.: (1913–1999) urodzony w Lansford, Pennsylvania. Studia licencjackie i magisterskie ukończył na stanowym uniwersytecie w Pensylwanii, zaś rozprawę doktorską w dziedzinie edukacji bronił w marcu 1942r. na Uniwersytecie w Chicago. Był członkiem rady egzaminacyjnej na Uniwersytecie w Chicago w latach 1940–1943, kiedy to powołano go na stanowisko eksperta na wydziale oświaty uczelni, sta-nowisko to piastował do 1959 roku. W 1944 roku mianowany instruktorem departamentu oświaty uniwersytetu w Chicago, gdzie ostatecznie w 1970r. uzyskał tytuł Charles H. Swift Distinguished Service Professor. Bloom miał ogromny wkład w dziedzinie taksonomii, a także prowadził badania nad procesami myślenia i jego rozwojem. W swoich badaniach skupiał się na badaniu celów edukacyjnych i ostatecznie zaproponował, aby w danym zadaniu sprzyjać jednej z trzech dziedzin psychologicznych: poznawczej, emocjonalnej lub psychomotorycznej. Bloom, Benjamin S. (1980). All Our Children Learning; Bloom, Benjamin S. Tax-onomy of Educational Objectives (1956).

BURGOYNE John, profesor nauki o zarządzaniu na Uniwersytecie w Lancaster, w Wielkiej Brytanii. Obszary zainteresowań naukowych profesora to: pojęcie organizacji uczącej się, natura zarządzania, wiedza i kompetencje, teorie nauczania i uczenia, metody szkoleń. Publikacje: Trying to create linked individual and organisational learning from the base of an incompany MBA (2002), in Cultivation of the strategic mind, (ed) Nasi J., WSOY, Helsinki. A piece of the action, People Management (2002, vol 49). Williams S., Burgoyne J., He Who Rides the Tiger Cannot Dismount: Implementation of E-Learning Within Company Strategies, in Networked Learning: Third International Conference (2002), Sheffield, UK, (eds) Banks S., Goodyear P., Hodgson V., McConel D.

COFFIELD Frank, profesor nauk pedagogicznych w Zakładzie Pedagogiki Uniwersytetu Newcastle od roku 1996. Jego zainteresowania naukowe obejmują: kształcenie dorosłych, kształcenie ustawiczne, style i strategie nauczania–uczenia się po zakończeniu obowiązkowej edukacji, edukację nieformalną, patologie wśród młodzieży. Jest autorem wielu raportów i publikacji, m.in.: A national strategy for lifelong learning (Department of Education, University of Newcastle, 1997); Breaking the consensus: Lifelong learning and social control (Department of Edu-cation, University of Newcastle, 1999).

DEWEY John, 1859–1952, amerykański filozof i pedagog, przedstawiciel pragmatyzmu, profesor uniwersytetu w Minnesocie, Minneapolis później Ann Arbor, Chicago i w Nowym Yorku. Prowadził szkołę eksperymentalną i kierował studium pedagogicznym. Przyczynił się do reorganizacji szkolnictwa w Japonii, Turcji i ZSRR. Prace: Jak myślimy (przekł. 1934 r.); Moje Pedagogiczne Credo (przekł. 1933); Demokracja i wychowanie (przekł. 1963).

KILPATRICK Wiliam Herda, (20.11.1871–13.02.1965), wybitny amerykański pedagog, profesor filozofii i wychowania w Columbia University; metoda projektów jako jedna z ważniejszych w realizacji szkoły pracy. Twórca własnej odmiany pragmatyzmu zwanej eksperymentalizmem. Wpływ na szkolnictwo amerykańskie. Główne prace to Education for a Changing Civilisation (1926); Education and Social Crisis (1932); Philosophy and Education (1951).

KNOWLES Malcolm Shepherd (1913–1997 ) czołowy amerykański edukator dorosłych, znany na świecie z przyjęcia teorii andragogiki (termin początkowo łączony z niemieckim nauczycielem Aleksandrem Kappem). Knowles`owi przypisuje się zasadniczy wpływ na rozwój humanistycznej teorii uczenia się. Tytuł doktora uzyskał na Uniwersytecie w Chicago. Od 1959 roku przez 14 lat prowadził wykłady na Uniwersytecie w Bostonie jako profesor nadzwyczajny w dziedzinie kształcenia dorosłych. W latach 1951-1959 peł-nił funkcję dyrektora Amerykańskiego Stowarzyszenia Kształcenia Dorosłych: Adult Education Association USA. Od 1974 r., tj. ostatnie cztery lata przed odejściem na emeryturę aktywnie działał jako członek Wydziału Edukacji w North Carolina State University. Malcolm Shepherd Knowles jest autorem ponad 230 artykułów i 18 książek, m.in. Knowles, MS (1950). Informal adult education; Knowles, MS, & Knowles, HF (1955). How to develop better leaders; Knowles, MS, & Knowles, HF (1959). Introduction to group dynamics; Knowles, MS (1968). Knowles, MS (1968). Andragogy, not pedagogy; Knowles, MS (1975). Selfdirected learning: A guide for learners and teachers; Knowles, MS (1980). The modern practice of adult education: From pedagogy to andragogy; Knowles, MS, et al. (1984). Andragogy in action: Applying modern principles of adult education.

REVANS Reg, profesor – twórca pojęcia action learning i autor publikacji ABC of Action Learning. Po II wojnie światowej został członkiem pionierskiego zespołu zarządzania w ramach Rady Doradczej do spraw Węgla w Wielkiej Brytanii. W latach 60. był jednym z prekursorów opracowujących procedurę zarządzania w przemyśle na Uniwersytecie w Manchester. W listopadzie 1995 roku na Uniwersytecie Salford (Manchester) w Wielkiej Brytanii powstało Centrum Badań im. Revansa. W 1998 roku profesor Revans został mianowany Honorowym Obywatelem Miasta Londynu.

UNWIN Lorna, profesor Kształcenia Zawodowego w Centrum Badań Rynku Pracy Uniwersytetu Leicester w Wielkiej Brytanii. Tematy zainteresowań naukowych profesor Unwin obejmują: kształcenie i szkolenie zawodowe, kształcenie dorosłych, kształcenie ustawiczne, edukację powyżej 16 roku życia. Najważniejsze publikacje to wspomniana Unwin L. and Wellington J. (2000); Young People’s Perspectives on Education, Training and Em-ployment: realizing their potential (London); Young People in the Marketplace (Milton Keynes Open University).

YOUNG Michael, jest profesorem nauk pedagogicznych oraz dyrektorem Post-16 Research Centre w London Institute of Education. Współzarządza projektem dotyczącym kompleksowego uczenia się, stanowiącym część programu ESRC’s The Learning Society (uczące się społeczeństwo). Problemy badawcze: socjologiczne aspekty kwalifikacji programu nauczania oraz uczenia się, rozwój technologiczny. Publikacje: A curriculum for the 21st century: towards a new basis for overcom-ing academic/vocational divisions (B J Ed Studies 1993); Modularisation and outcomes: towards a strategy for unifying the post 16 curriculum; W J. Burke (red.) Outcomes and the Curriculum (Falmer 1995).

« góra strony